Prana planet sponsoren ontmoeten elkaar in Hilvarenbeek.
door Amy

Op zaterdag 9 april was een bijeenkomst gepland voor de sponsoren van Prana Planet. Bij het middagprogramma ben ik aanwezig geweest en daar wil ik graag iets over vertellen.
Maar eerst wil ik vermelden hoe ik bij deze organisatie terecht kwam. In 2009 reisden mijn zus Anne-Marie en ik door Ladakh. Een van de medereizigers vertelde dat er een schooltje bij Alchi in de buurt was, waar ook wat over geschreven stond op internet in Nederland. Dus zijn we met een groep van bijna 20 toeristen de school gaan bezoeken. Een heel mooie school middenin het hooggebergte van Ladakh. Geweldig om te zien dat er zoveel jongens en meisjes de kans krijgen om meer van hun leven te gaan maken door een opleiding te genieten. In Nederland zochten we de informatie op over LAI en kwamen bij PranaPlanet terecht. Zowel Anne-Marie als ikzelf zijn toen een kind gaan sponsoren (Stanzin en Lobsang).
Eigenlijk wilden we wel samen naar Hilvarenbeek komen, maar het lukte Anne-Marie niet en toen ben ik maar met openbaar vervoer van Lelystad naar Hilvarenbeek gereisd. Dat werd echt een dagje uit. In de Gouden Karolus werd er –toen ik aankwam- heel hard gewerkt aan het inrichten van de zaal met Tibetaanse vlaggetjes en foto’s. er stond een standje met informatie over PP. Angelique en Diny en een aantal anderen waren hier heel druk mee, maar namen wel even de tijd om kennis te maken. Om vier uur kwamen Morup en Jigmey aan en werd er kennis gemaakt met de gasten. Morup vertelde over het LAI. De school heeft een groot aantal leerlingen die zelf het schoolgeld kunnen betalen. Maar van een aantal kinderen hebben de ouders niet voldoende geld en die kinderen kunnen door onze sponsoring toch naar school. De wachtlijst van kinderen, die financiële ondersteuning nodig hadden, was inmiddels afgewerkt. Al deze kinderen krijgen onderwijs. Onlangs is een nieuwe wachtlijst gemaakt en daar staan weer 11 kinderen op, die met sponsoring naar school kunnen. Jigmey vertelde wat over de Tibetaanse vluchtelingen kampen, waarvan er een paar veel last hebben gehad van de overstromingen afgelopen jaar. Zij kregen toen acute hulp via PranaPlanet. Tenslotte liet Morup een heel erg leuke film zien van het LAI. Voor diegene, die er niet zelf zijn geweest, een heel mooie indruk. En voor hen die er wel zijn geweest , een feestje van herkenning. Aandoenlijk waren de kinderen die voor de camera hun sponsor bedankten, allemaal in het engels.
Hierna konden we informeel met elkaar aan tafel. Er was soep en er waren broodjes. Een aantal bezoekers kreeg van Morup nog een tekening of briefje van het sponsorkind en voor alle aanwezigen was er een katha (gebedssjaal). Morup bood mij deze aan; een traditionele begroeting in het Tibetaans Boeddhisme. Het dansfeest kon ik helaas niet meemaken, want er stond mij een reisje van 4 uur te wachten. Toch vond ik het fijn om deze warme en bijzondere medewerkers en mede-sponsoren te ontmoeten.

Prana Planet in de Gouden Carolus
door Joan

Op zaterdag 9 april werd het 10 jarig bestaan gevierd van Prana Planet in de Gouden Carolus in Hilvarenbeek. Seb en ik hadden hiervoor een uitnodiging ontvangen. Een leuke bijkomstigheid is dat we zelf ook in Hilvarenbeek wonen.
Het was voor ons een zeer plezierige avond. Wij hebben een warme band met Ladakh, de regio waar de initiatief nemers van Prana planet zich voor inzetten.
Toen we de Gouden Carolus binnen kwamen waren we verrast daar een grote groep geïnteresseerde mensen aan te treffen. Meteen werd ons oog getrokken naar een prachtige diapresentatie over Ladakh en een impressie van de projecten in het bijzonder. Ook waren de muren van de Gouden Carolus versierd met gebedsvlaggen, foto’s over de projecten en andere attributen die we zo herkenden uit Ladakh. We hebben een tijdje staan kijken naar de presentatie. Er kwamen prachtige plaatjes van de natuur en de bewoners van ladakh voorbij maar ook dia’s van de kinderen van de school in Alchi en de projecten in de Tibetaanse vliuchtelingenkampen.
In 2006 was mijn eerste reis naar ladakh, inmiddels ben ik er 4 keer geweest en telkens gaat mijn hart weer sneller kloppen bij het zien van dia’s van deze bijzondere regio.
Tijdens mijn laatste reis naar Ladakh, in augustus 2009, zijn we ook op bezoek geweest in Cholglamsar. Hier wonen veel Tibetaanse vluchtelingen al tientallen jaren in kampen. Een chauffeur, zijn naam is Jigmey, heeft ons toen rondgeleid langs de verschillende projecten van Prana Planet en we hebben mogen zien hoe de bewoners van de verschillende kampen plezier beleven aan het feit dat er nu waterpunten zijn geslagen of in een ander kamp dat sinds lange tijd weer een ontmoetingscentrum heeft. Hiervan zagen we ook dia’s terug in de presentatie.
Na de diaserie zijn we op zoek gegaan naar wat bekenden. We troffen al snel Ad aan en ook Diny en Angelique. Angelique was op dat moment in de weer om bezoekers van informatie te voorzien. Na even met Diny gesproken te hebben werden we door haar voorgesteld aan Morup, de directeur van de school in Alchi. Een zeer sympathieke man. Diny vertelde dat ook Jigmey in Nl was. Dat was voor ons een grote verrassing. We hadden hem niet verwacht in de Gouden Carolus. We zijn hem meteen gaan begroeten. Er was even een zoeken naar “waar hebben we elkaar eerder gezien” maar dat kwam snel goed.
Met gezellige funk jazz muziek van “ Not Now….Kovitch” op de achtergrond gaven de bandleden ter gelegenheid van het 10 jarig bestaan een benefiet concert. We hebben met verschillende oude bekenden kunnen praten en ook weer nieuwe mensen ontmoet. Het was een zeer bijzondere en feestelijke avond en een prettige manier om kennis te maken met de enthousiaste mensen achter Prana planet. Aan het einde van de avond werden door Morup en Jigmey op typisch Tibetaanse wijze aan verschillende mensen een Katha uitgereikt (om gehangen) als dank voor hun inzet en succes van dit feest van 10 jaar Prana Planet. Erg mooi.

Wat hebben ‘PranaPlanet’ en ‘NotNow…Kovitch!’ met elkaar gemeen?
door Moniek

Nou, vooral een hoop sociaal bewogen mensen en muzikaal engagement bleek tijdens het vieren van het 10-jarig jubileum van zowel de stichting als de band op 9 april 2011.

In een sfeervol Brabants cafe kwam een bont gezelschap samen van vrienden, familie, sponsors en twee bijzondere eregasten uit Ladakh, Morup en Jimmy.
Met zijn allen luisterden we naar de muziek die ‘NotNow…Kovitch!’ speelde en in de pauzes verhaalden de ‘PranaPlanet’ mensen over de huidige omstandigheden op de school in Alchi Ladakh. Het was een prima georganiseerde avond waarin mensen kennis maakten met elkaar en één gemeenschappelijke vraag moesten beantwoorden. Hoe ken jij nou...?

Voor ons was het vooral gemeenschappelijke vrienden ontmoeten. We zijn inmiddels al jaren bevriend met Diny en Angelique en hebben hun betrokkenheid bij het schooltje in Alchi Ladakh min of meer ‘geboren’ zien worden. Zij namen het initiatief om Jaap te vragen een website voor het Ladakh Alchi Institute te bouwen om daarmee teksten en foto’s wereldwijd toegankelijk te maken. Wat is het dan leuk om mensen als Morup en Jimmy in levenden lijve te ontmoeten, want we kenden ze alleen maar van foto’s en uit de reisverhalen.

Een gemeenschappelijke hobby is fotograferen en zo leerden we via Diny, Michaël Molenaar kennen. Buiten een zeer begaafd fotograaf blijkt Michaël ook in een band te spelen, namelijk ‘NotNow…Kovitch!’.

Omdat alle partijen deze avond graag vastgelegd wilden zien in een fotoreportage was het voor ons maar een kleine moeite om ons daarvoor beschikbaar te stellen. Het resultaat van deze avond is zowel financieel als fotografisch een groot succes geworden.
Thuis hangt de Katha ‘zijden sjaal’ over de stoel die Jaap ontving van Morup als dank voor het verrichte fotografeerwerk, als stille getuige van een mooie avond.